Shirō Kasamatsu geldt als een van de belangrijke vertegenwoordigers van de Shin-hanga beweging in het 20e-eeuwse Japan. Zijn werk combineert traditionele ukiyo-e technieken met modernere benaderingen van licht en perspectief. “Ruins of Shitomae Barrier” (1956) is een boeiend voorbeeld van die kruisbestuiving.
Het onderwerp is historisch: de Shitomae-barrière was ooit een checkpoint op belangrijke routes, maar tegen de tijd dat Kasamatsu het verbeeldde, was het slechts ruïne. In plaats van een nostalgisch of pathetisch beeld te schetsen, kiest Kasamatsu voor rust. De natuur omringt de ruïnes zonder agressie, en het licht suggereert late middag of vroege avond, een tijdstip dat perfect past bij reflectie en herinnering.
Kunsthistorisch sluit dit werk aan bij thema’s zoals post-feodale Japanse nostalgie, landschapsdrukwerk, Shin-hanga printmaking, en architecturale ruïnes. Voor verzamelaars en liefhebbers van Japanse prentkunst vormt het een interessante referentie, omdat het zowel documentair waardevol is als esthetisch aantrekkelijk.
Het schilderij illustreert hoe Kasamatsu omging met plaats en tijd: niet als museumstuk, maar als levend landschap. En misschien is dat waarom het blijft aanspreken — het herinnert ons eraan dat zelfs wat vervallen is, nog steeds getuigt van betekenis.
Post a Comment for "Shirō Kasamatsu en de stille historische resonantie van “Ruins of Shitomae Barrier” (1956)"