In Parijs bevindt zich het graf van Marie Curie, een van de meest baanbrekende wetenschappers uit de geschiedenis. Wat dit graf uniek maakt, is de dikke laag lood die het omhult. Deze beschermende laag is nodig omdat Curie’s lichaamsresten nog steeds radioactief zijn — en dat waarschijnlijk nog zo’n 1500 jaar zullen blijven. Het is een zeldzaam en tastbaar bewijs van de impact van haar werk.
Marie Curie, geboren in Polen en later actief in Frankrijk, was een pionier op het gebied van radioactiviteit. Haar ontdekkingen van radium en polonium veranderden niet alleen de medische wetenschap, maar legden ook de basis voor technologieën en behandelingen die we vandaag vanzelfsprekend vinden. Ze was de eerste vrouw ooit die een Nobelprijs won, én de enige persoon die in twee verschillende wetenschappelijke disciplines werd bekroond: natuurkunde in 1903 en chemie in 1911.
Haar carrière kende echter een tragische keerzijde. In een tijd waarin de gevaren van straling nog niet bekend waren, stelde zij zichzelf onbewust bloot aan hoge doses. Ze werkte ’s nachts door, bewaarde radium in haar zakken en bestudeerde de karakteristieke gloed met bewondering. Curie overleed in 1934 aan aplastische anemie, veroorzaakt door deze chronische blootstelling.
Tot op de dag van vandaag zijn haar notities, instrumenten en zelfs haar kookboeken radioactief en alleen onder strikte veiligheidsmaatregelen te bekijken. Haar graf in het Panthéon is daarmee niet alleen een rustplaats, maar ook een monument voor wetenschappelijke vooruitgang — en de prijs die daarvoor werd betaald.
Post a Comment for "Het lood om het graf van Marie Curie: een erfenis die nog 1500 jaar blijft stralen"